Van kleding in een doos naar een knuffel vol troost

De kleding lag al een tijd in een doos, te dierbaar om weg te doen maar tegelijk vond ze het pijnlijk om ze steeds tegen te komen. In het begin twijfelde ze heel erg, maar ze besloot er - nadat we elkaar gesproken hadden - uiteindelijk om er iets blijvends van te laten maken.

Van verschillende kledingstukken maakte ik een troostbeer voor haar kleinzoon. Zodat hij een herinnering zou hebben aan zijn papa. Nu geeft het rust en troost, omdat het niet meer opgeborgen hoeft te blijven maar er gewoon mag zijn.

Een kussen dat herinneringen dichtbij brengt

Van gedragen kleding van haar moeder maakte ik een kussen, herkenbaar in kleur, stof en detail. Zodra het werd uitgepakt, kwamen herinneringen vanzelf terug. Samen met haar zussen zocht ze alle kledingstukken uit op kleur en herinnering..

Alle zussen hebben nu allemaal een kussen waarmee ze alle herinneringen aan hun moeder kunnen koesteren.